Nepal Newsbox
२०८२ माघ २६ गते , सोमबार
Nepal Newsbox
नेताको डर (नाटक)
नाटक: "नेताको डर"
पात्रहरू:
जनता १: सामान्य नागरिक, होशियार र अवलोकनशील
जनता २: हास्यबोध भएको, सरल
नेता १: घमण्डी तर भित्र–भित्र डराएको
नेता २: चतुर, राजनीति घुमाउने
पत्रकार: मनमा ज्वालामुखी, मुखमा चिनी
वाचक (Narrator): कथा बाँध्ने आवाज
दृश्य:
चिया पसल। अगाडि टेबुल, पुरानो रेडियो, चिया पक्ने धुवाँ। नेताहरू बीचमा होइन, पछि प्रवेश गर्छन्।
दृश्य १: चिया पसल
वाचक बोल्छ:
वाचक:
यो शहरमा चिया पसल हराएको छैन,
तर नेतामा “विश्वास” हराएको छ।
आज कुरा सुरु हुन्छ त्यहीँबाट।
जनता १ र जनता २ चिया हातमा लिएर बसेका।
जनता १ (गम्भीर):
तिमीले सुनेको छौ? नेताले जनतालाई विश्वास गरेनन्।
जनता २ (हास्दै):
त्यो त ठिकै भयो, विश्वास गरे भने त जनता साँचै कुरा सोध्न थाल्थे।
जनता १:
स्वीकार पनि गरेनन्।
जनता २:
स्वीकार गरे भने त जनताको दुःख–परेशानी देख्नै पर्यो नि।
जनता १:
प्रेम पनि गरेनन्।
जनता २ (चिया चुस्दै):
प्रेम? प्रेम गरे भने त… जनताको घरमै आफ्नो संझौता र भाषण लानै पर्यो!
दुवै हाँस्छन्।
वाचक:
हासो त थियो तर सत्यको काट गहिरो थियो।
यसै कुराले शहर हल्लियो।
दृश्य २: नेताको गोप्य बैठक
नेता १, नेता २, टेबल, पानीको जुग, कागज ।
नेता १ (घबरिएको आवाज):
जनताले सोच्न थाले! यो राम्रो संकेत होइन।
नेता २ (राजनीतिक मुस्कान):
चिन्ता नलाऊ। सोच्ने जनतालाई नारा चाहिन्छ
सत्य होइन।
नेता १:
तर उनीहरू मिलिरहेका छन्।
आफ्नै तरिकाले समस्या समाधान गर्दैछन्।
नेता २ (भय छिपाउँदै):
हो, त्यही डर हो।
जनता मिलेर उभिए भने
हाम्रो त रिबन काट्ने समारोह हराउँछन्।
दुवै मौन।
दृश्य ३: पत्रकार प्रवेश
पत्रकार (सिंगो ऊर्जा):
महाशयहरू, जनता भन्ठान्छन् तपाईंहरू जनतासँग डराउनुहुन्छ!
नेता १ (अस्तव्यस्त):
डर? हामी?
हामी त जनता बिना अधुरा… अँ…
अधुरा होइन,
तानाशाह जस्ता…
अँ… त्यो पनि होइन…
नेता २ (बचाउ गर्दै):
हामी जनताको सेवा गर्छौं।
(जनता २ को आवाज सुनिन्छ: “सेवा होइन सेवा शुल्क!”)
पत्रकार हाँस्दै बाहिर जान्छ।
दृश्य ४: जनता एकजुट
जनता १ र जनता २ हातमा काँध राखेर।
जनता १:
हेर साथी,
देश चलाउने शक्ति
नेताको कुर्सीमा होइन
जनताको एकताको मुटुमा हुन्छ।
जनता २ (गर्वसँग):
आजदेखि
गुनासो होइन,
कार्य गर्छौं।
उनीहरू अघि बढ्छन्।
दृश्य ५ (अन्तिम): नेतालाई डर
वाचक:
जनता उठे।
सडक बन्यो, ठाउँ सफा भयो,
एकभन्दा एकको हात थामियो।
शहर बलियो बन्यो।
नेताहरूले भीड हेरे
नारा होइन
कार्य देखे।
त्यसरी
नेता जनता देखेर
पहिलोपटक
साँचिकै डराए।
प्रकाश बिस्तारै मर्दै जान्छ। Curtain.
नाटक समाप्त।